آدمه دیگه، تا یه جایی چوبِ احساسش رو میخوره؛ از یه جایی به بعد ترجیح میده چوبِ بی احساس بودنش رو بخوره! لااقل دردش کمتره...
وقتی که به گذشتهام نگاه میکنم میبینم بیشتر چیزهایی که نگرانشان بودم، هرگز اتفاق نیفتادند. من زمان و انرژی خیلی زیادی را هدر دادم تا ناراحت باشم.
