شهر بی یار

چه کسی گفته
هوای بارانی پاییز دونفره ست
من این شهر  را
بدون چتر
کوچه به کوچه دنبال تو گشتم
و چه دل انگیز است ماه مهر
در شهر بی یار

سکوتِ شب ،غوغایی ست اندرون جان

طلوع بیقراری سایه فِکند  بر  سیاهی شب

و

شب برای آرامش آدمی اتفاق افتاد