کوچه خلوت بود اما پر از قدم نه از مردم از خاطرههای بیصدا چراغها روشن بودند اما من در تاریکی راه را گم کردم گفتم: چرا؟ پژواک گفت: چون خودت تاریکترین نقطهای
این متن را با دوستان خود به اشتراک بگذارید.