متن پژواکِ

کوچه خلوت بود
اما پر از قدم
نه از مردم
از خاطره‌های بی‌صدا

چراغ‌ها روشن بودند
اما من در تاریکی
راه را گم کردم

گفتم: چرا؟
پژواک گفت:
چون خودت
تاریک‌ترین نقطه‌ای

پژواکِ رد پای توست؛
آرامشِ
--سنگ فرش خیالم!--



سعید فلاحی(زانا کوردستانی)

آب آبی مره
دووه مرداد کو گولسکنی
نوروز بله اوخان

مرداد سیل آسا می دود/به سمت نوک کوه/پژواکِ نوروز بل

نبضم شده
پژواک تپش های تو
بگذار نبضم به تپش های تو
وابسته بماند ...


️️️

طلوعِ آبی مهرت را؛
پژواکِ سرخ صدایت را؛
تک ‌تک لبخندهای مستانه‌ات را
بر دیوارِ من فرودآور؛
من در تب غرور دفن شده ام
محتاج توام