بادِ وحشی این کوهستان، می‌خراشد گوشم را دلتنگیِ بیستون، با خود برده است هوشم را جُستم نشانی از ردِّ پایِ آن، عاشق کوه‌کن تا با غمش بشویم،گرد وغبار روی دوشم را درمیان سکوت سنگ ومرگ این غبار بی نفس کاش بود شیرین ومی دید، نبض خموشم را درختان بلوط و...
تو مثل قطره ای از نور طلوع کن ، بر روی شیشه این جهان خواب زده. طلوع کن ، شیشه را بشکن. چون شعله ای سرکش و شیدا ، بر روی تاریکی زمانه ، با هجوم اقیانوسی از آتش ، فریادت را فریاد بزن. و با صدای خُرد شدن استخوانهای...
