متن قطعه

دل ز چشمِ نازِ تو آرام و روشن می‌شود
خاکِ تیره از حضورِ عشق، گلشن می‌شود

در پناهِ مهرِ تو تلخیِ عالم می‌رود
کامِ جان از خنده‌های تو چو شیون می‌شود

شیشه‌ی عمرم به نامت سخت‌تر از سنگ شد
مردِ عاشق در بلا آیینه‌جوشن می‌شود

تابشِ چشمانِ تو چون بر...

هر چه کمتر شود فروغ حیات
رنج را جان‌گدازتر بینی
سوی مغرب چو رو کند خورشید
سایه ها را درازتر بینی

بی رحم ترین قطعه ی پاییز چنین است. باران بزند...شعر بیاید تو نباشی