متن غزل
زیبا متن: مرجع متن های زیبا و جملات غزل
«باز شد شیشهٔ عطری که در آن بوی تو بود»*
عطر گل‌های بهاری، همه از سوی تو بود
صبح با یاد تو از پنجره لبخند گشود
مطلعِ شعر من انگار که از کوی تو بود
ماه در چشم تو می‌دید تماشای بهار
هر ستاره که درخشید، ز جادوی تو بود...
زنده‌ام با یادِ آن لبخندِ ماهت، ای نگار
دل شده سرگشته در شوقِ پناهت، ای نگار
بی‌تو هر شب می‌نشینم خیره بر راهِ امید
تا ببینم باز رویِ دلربایت، ای نگار
عطرِ گیسویت هنوزم مانده در پیراهنم
جانِ من پر می‌کشد سویِ نگاهت، ای نگار
گرچه دوری، یادِ تو نزدیک‌تر...
شب‌به‌شب در سینه‌ام تصویرِ تو آتش گرفت
می‌تپد آرامِ جانم در خیابانِ خیال
من همان آواره‌ی دشتِ جنون و اضطراب
بی‌پناه افتاده‌ام در سایه‌سارانِ خیال
هر نفس از نامِ تو در من شراری تازه شد
می‌کشد این شعله‌هایم تا بیابانِ خیال
خوابِ من در چشم‌هایت باز تکرارِ تو شد
تا...
ز نابینا چراغ راه خود جستن، بدان ماند...
که بسپاری به گرگ بی صفت، چشمان آهو را
بِشِکن آینه را تا که پس از اینهمه سال
دستِ کم چندنفر مِثلِ تو پیدا بشود
شبیه موج اگرچه خمیده ام، امّا
به پای تو زده ام بوسه های پی درپی
من آن شکوفه ی پژمرده ام،که دیگر هیچ
نمی زند دلِ پروانه ای برایش پَر.
شبیه موج، سرم را به صخره می کوبم
ولی خیال تو هرگز نمی رود از سر
شب است و خواب به چشمانِ من نمی آید
شده ست بالشم از اَشکِ بیقراری، تَر
دوباره دستِ من و دامنِ تو ای ساقی!
نمانده راه گریزی مرا به جز ساغر
وَ مِثلِ زلزله ی سرپل ذهاب، انگار
تمام بود ونبودم ، شده ست زیر و زبر
تو نیستی و نمانده ست ردّ پای سحر
ندارم از گل خورشید، انتظارِ خبر
انگار بخت با دلِ من یار گشته است
چرخیده است چشمِ تو اینبار ، رو به من.
مهمانی است و عشوه کنان دختر بهار
کرده به تن جلیقه ی گل دار ، روبه من
دفتر گشوده لب به تکلّم ، شکفته است-
-در این میان، گُل از گُلِ خودکار ، روبه من
مواج رو به ساحل تعظیم کرده اند
موجی خمیده است به اِصرار ، رو به من
تَنگِ غروب ، پنجره انگار، روبه من-
-تنها ، زده ست تکیه به دیوار، روبه من
ای دل مریز اشک از این بیشتر! ببین_
_دیگر برای چشم تو سویی نمانده است.
تا برطرف شود عطشِ شوره زارِ دل
دستِ گره گشای سبویی نمانده است
نخ کش شده ست پیرهنِ سال و ماهِ من
عمرِ مرا مجالِ رفویی نمانده است
آماده ام که سر بسپارم ، ولی چه سود
تیغی نمانده است، گلویی نمانده است
