متن اشعار لیلا سهندی

خود را رها کن از قفس پرواز کن پرواز
خورشید هم در قلب یک عاشق پدیدار است

گر لحظه ای امید را در دل کنی مهمان
امید دارم غصه پای چوبه ی دار است

خورشید از نگاه تو جاریست تا ابد

بند بند دل من راوی دل سنگی توست

نمی خوام بین من و تو بشکنه
عهدی که با همدیگه بسته بودیم
تو ستاره شو منم آسمونت
به همه بگیم که دلبسته بودیم

آجر شعرها را بیاور
کلبه ی عاشقی را بنا کن

یه شبی خاطره هات قند تو دلم آب می کنه
شب دیگه خاطرات تلخ تو قاب می کنه

دل من مثل یه شیرین تورو کوهکن می کنه
دلتو مثل یه فرهاد عاشق من می کنه

دریا تو باشی در دلی غم نیست
ماهی کنارت غرق ماتم نیست
دستی که از باران مدد جوید
در انتظار قطره شبنم نیست.

چقد با تو حال دلم سبز بود
بیا تا ستاره بریزم به پات
نگام کن که بهتر بشه حال من
می‌خوام جون بگیرم بازم از چشات.