متن اشعار یوسف رسولی زاده

من رهایم چون عقابی در هجوم آسمان
یا که در بندم شبیه طوطی جان در کمان

زندگی ام بی پناه است روز و شب در اوج غم
هی! چه گویم؟! خاطراتم میکند اشکم روان

در اتاق پنج در پنج ۱۰۱ روز و شب
میروم تا اوج افکار خیانت وای جان...

**چراغی که در باغ خاموش شد**

تو که بهتری را ز من دیده بودی
چرا دل ز دستان پاکم ربودی؟

تو رفتی و هرگز نگاهی نکردی
و من چون همیشه نوشتم سرودی!.

دلم خون و سر درد، ندانی دلیلش؟
بیا تا بگویم علل را به زودی(...

نبودت شده درد و...