متن دلبستن

با تمام جوهره ی وجودم در آغوشت می گیرم؛ و می گویم: تو جهانی از زیبایی برایم ساختی؛ بی آنکه خودت بدانی!
تو معنی عشق را در میان بی رحمی های دنیا به من آموختی؛ بی آنکه خودت بدانی!
تو به من احساس بخشیدی؛ بی آنکه از احساسم خبر داشته...

با تو می رقصم یک روز
در شکوه آزادی!
پا به پای این شعر و
حس خوب آبادی!

روشن از دشت و چشمه
سبز از عطر امید
با تو می رقصم یک روز
از خیابان تا خورشید!

می رسد با هر غصه
روزهایی سبز از عشق
من تو را خواهم...

بعد از تو
دلبستن به دخترِ درون قاب عکس هم حرام بود...
چه برسد انسان های واقعی...!

نویسنده: کتایون آتاکیشی زاده