من نمی دانم تبدیل به من هنوز نمی دانم شده است.
واگیر بودن جرم، مثل واگیر بودن طاعون می ماند.
شنل قرمزی اولین عشق زندگی من بود. همیشه احساس می کردم اگر می توانستم با شنل قرمزی ازدواج کنم، به سعادت کامل می رسیدم.
تو آزاد هستی، و بخاطر همین است که گم شده ای.
موفقیت، پیشرفت مداوم به سمت هدف های شخصی ات است.
کسی حق انتقاد کردن دارد که تمایل به کمک کردن داشته باشد.
کسی که چرایی برای زندگی کردن دارد می تواند تقریبا هر چگونه ای را تحمل کند.
افزایش آسودگی های مادی به هیچ وجه منجر به رشد معنوی نمی شود.
مهربان باش، هر کسی که ملاقات می کنی در نبرد سختی مبارزه می کند.
غیرقابل بخشش ترین خطا، آهسته ضربه زدن است. سعی کن در صورت امکان اصلا ضربه نزنی، ولی هیچوقت به آهستگی ضربه نزن.
به من بگو و من فراموش می کنم. به من آموزش بده و من یادم می ماند. مرا درگیر کن و من یاد می گیرم.
کسی که مطمئن است حق با اوست، به احتمال قریب به یقین در اشتباه است.
سعی کن چیزی که دوست داری را به دست آوری وگرنه مجبور می شوی چیزی که به دست می آوری را دوست بداری.
برای تبدیل رویایت به واقعیت، باید مسئولیت قبول کنی.
دو نفر می توانند در یک رختخواب بخوابند و وقتی چشمان خود را می بندند، همچنان تنها باشند.
من با خشونت مخالفم چون که وقتی به نظر می رسد نتیجه خوبی دارد، نتیجه آن تنها موقتی است؛ نتیجه زیان آور آن دائمی است.
پاسخ هیچ پرسشی به اندازه پرسشی که جواب آن واضح است، دشوار نیست.
زندگی همیشه موضوع انتظار کشیدن به منظور رسیدن لحظه مناسب برای اقدام کردن است.
به طبیعت نگاهی عمیق کن، آنگاه همه چیز را بهتر خواهی فهمید.
به کسی که به مشورت دیگران گوش ندهد نمی توان کمک کرد.
لازم نیست حتما عالی باشی تا شروع کنی، ولی حتما باید شروع کنی تا بتوانی عالی باشی.
شکوه وابسته به تلاش برای رسیدن به هدف است، نه در رسیدن به آن.
من یاد گرفته ام که مردم چیزی که گفتی را فراموش می کنند، عملی که انجام دادی را فراموش می کنند، ولی مردم هرگز احساسی که بهشان دادی را فراموش نخواهند کرد.
هر چیزی که ما را در مورد دیگران آزار می دهد، می تواند منجر به فهم ما از خودمان شود.