[چشمهایمان] هر کسی به دنبال نیمهی گمشدهی خویش سرگردان است به گونهای که دلش برای لحظهای هم آرامش ندارد، و دیوانهوار در این سوی و آن سوی به جستجوست در کوی و برزن در بازار و خانهها چهرهی همهی مردم را بررسی میکند یا سن و سالشان شبیه نیمهی گمشدهاش...
سوار اتومبیلم شدم و به سوی دشت و صحراهای وسیع راه افتادم میخواستم آب حیات عشق را پیدا کنم به سوی سراب دریا رفتم در هیچ ساحلی آن را نیافتم سنگها پاهایم را بستند و زانوهایم خاک بیابان شدند خاک و خاکستر شدم فهمیدم که به پایان راه رسیدهام به...
در قلب هر شاعری زنی آغوش گشوده است که نه خودش میخوابد و نه میگذارد که شاعر چشم بر هم بگذارد.
