شعر کوتاه سپید

همیشه میگفت
با کسی زیادی باشی ترکت می کند
گله ای نیست
اگر ترکمان کرده است
پدرانمان قبل انقلاب
خیلی با خدا بودند

شب
بی‌صدا در بستر افتاد
دل‌ها پر از خاطره‌های خسته
و چشم‌ها
خواب را
در آغوش فرشته‌ها گم کردند...

در ویرانه‌ها
ناله‌ها با خاک سرد
بر سر رؤیاهای بی‌مادر ریخت

طفل شیرین دیروز
در آغوش سکوت
بی‌لبخند ماند
بی‌همدم،
بی‌پناه...

چه گذشت
بر دل لیلاها؟
جز ناله،
کسی نگفت
جز...