شعر عاشقانه
زیبا متن: مرجع متن های زیبا و جملات شعر عاشقانه
هنگامی که آفتــاب
بار دیــگر
از پــشت کوهای به خــواب رفته
ســر برآورد
نــسیم صبــحگاهی
دلتنــگی نــبودنت را
از پنــجره ی چشــمانم می زداید
و چــکاوکان از آمــدنت می خــوانند
خــواهی آمد
و چشــمان خــسته از انتظارم
در نــگاه پر از آرامش تــو
همــچون کودکی
آرام می گیــرند
ای که در آئینهی دل، نقش یاران دیدهای
در شب تنهائیام، پایان هجران دیدهای؟
نسترن های خیالم در بهاران دلت
در خزان مانده ،تو دل را در بیابان دیده ای؟
عشقمان زیبا چو دریا آبی و بی انتها
ای دریغا تو به دریا غیر طوفان دیده ای؟
خاطرات عشقمان چون...
با تــو می خواهم
از مرزهای دلتنــگی عــبور کنم
و همسفرِ قاصدک ها
به ســرزمینی بروم
که تنــها مـــن باشم و تــو
ســرزمینی که درخــتانش ســـبز
جـــویبارانش جاری
چــشمه هایش زلال
کوه هایش اســـتوار
گل هایش همیشه خـــندان
و پــروانه هایش رقصــان با لبــاس هایی از جنسِ حـــریر
آرام و قرار ندارم،
دلم در مشتم است و
مضطربم
که کی برمیگردد،
تا آتش عشقمان را
با نفسهایش شعلهور سازد.
«جانان»
تو آن شعری،
شاهبیت نابی،
آن غزل خیالانگیزی،
که هنوز نسرودهام آن را.
تو آن صبحی،
نخستین پرتوی نوری،
آن بامداد غمستیزی،
که هنوز ندیدهام آن را.
تو آن آرامشی،
آسودگی جانی،
آن قرار دلآویزی،
که هنوز نیافتهام آن را.
تو آن بادهی ریخته از سبویی،
ساغر و پیمانهای،...
زلزله آمد و رفت
اما
در گسل وجودم
هنوز از پس لرزه های نگاهت می لرزم
فکر زنجیری کنید ای عاقلان
بوی گیسویی مرا دیوانه کرد
یاسمن بویی مرا دیوانه کرد
چشم و ابرویی مرا دیوانه کرد
خدا در آسمان هاست
تو کنار من
سرخی لبهایت از رژ نیست
از انار تازه ایست که خورده ای
وقتی می خندی مثل انار رسیده چاک خورده می شوی
دانه های انار می ریزند از خنده هایت
آنها را بر می دارم
به بالا پرت میکنم
به بالا
به آسمانها...
امروز مرا چنان ببوس
که انگار آخرین سربازی هستم
که پیش از شلیکِ نهایی، به خانهاش بازگشته…
و فردا مرا چنان در بر بگیر
که انگار نامم را
از فهرستِ شدگان خط زدهاند
و من، تنها بازماندهیِ منظومهیِ چشمانِ توام!
شعر بگو مریم
شعری سپید
آنقدر سپید که
من عاشقانه تر دوستت بدارم
بلند شوم
به تهران بیایم
و در آغوشت گم شوم
تو همانی که در اثنای شبم
نامت آید گه و ناگه به لبم
تو ندانی که چه کردی با دل
تا بدانی که چه آمد به سرم
سلام بر تو
که درچشم بارانی م نهانی
بودنت چون خواب آرام
در دامن کوهسار
شیرین تر از واژه ی دوست داشتنت
به آراستگی قامتت
می آراید
عصر های بهاریم را
تو از جنس آفتابی
در میان غزل ها
داشتنت در آغوش اردیبهشت
رویایی ست که
جان میگیرند
واژه ها...
صُبــح یعنی ؛
طلـوع دوبـارهی تــو
در جــانِ مــن..!
امــروز هم
"سرشار از دوســت داشتن توام"
مثل دیــروز
مثل فــردا..
ما دو درختیم
تو، سروِ ناز
من، عودِ ساز
ریشه هایمان در خاک یکدیگر را در آغوش کشیده اند.
دیگر دوری مهم نیست، طوفان مهم نیست، بوران مهم نیست.
نازِ تو سازِ مرا کوک میکند.
ما در زیر خاک باهم یکی شدیم
ما را با روی خاک چه کار؟
