متن فقرا

سال هاست فقر
بر گُرده زمین سوار شده
و آن‌سوتر،
ژان والژان
بر نیمکتی از استخوانِ
زمستان نشسته
و با دشنه‌ای زهرآگین
گره‌های کور
گلوی تاریخ را می‌برد

خوزه
در جیب‌های پارهٔ باد
به دنبال تکه‌ای
عدالت می‌گشت؛
اما عدالت،
مارِ کوری بود
که زهرش را
در فنجانِ چایِ فقرا...

بزرگترین تصویر ریا در جامعه هنگامی هست که به فقرا لباسهای کهنه و غذای مانده میدهیم،
و به ثروتمندان هدایای با ارزشی که بدان احتیاجی ندارند....

تو ماه رمضون روزه میگیرین با شکم گرسنه حال فقیرا رو درک کنیین؟
من کل سال با عابر بانکم درکشون میکنم

تفاوت دزد و پولدار در آنست که :
دزد ، مال ثروتمندان را می‌دزدد
و پولدار ، پول فقرا را ...