میشود من را به آغوشت کشی چون کودکی شـانه ات باشد تمـامِ تکیه گاهم انـدکی؟ لحظه ای بنشینی و بنشانی ام نزد خودت شیطنت های مرا ، عنـوان کنی ده تا یکی؟ می توانم ! باز از خـوردن زمین های دلم! چندخطی با تو گویم آنچه گشته حاصلم؟ از میـان...
با یادت هنوزم،،، مادرم یاد و نامت در دلم پاینده و سرزندههست اشک چشم پاک تو چون چشمهی زاینده هست مهربانیهای تو خورشیدِ هر صبحم شدند روحِ من از عطرِ لبخندت هنوز آکنده هست چون دعایی در دلِ شب، مادرِ زیبای من سایهسارت بر سر من تا ابد پاینده هست...
هر زمان با نام مادر میخورد شعرم رقم میتراود اشک شوق از چشم بیتاب قلم واژههایم سجده میکردند پیش پای تو بیت ها بیت المقدس شد غزل شد محترم با دعایت خشت خشتم را بساز! آباد کن لحظه هایی که خراب و خستهام چون ارگ بم من در آغوش تو...
