متن نوشته های مهدی ابراهیم پورعزیزی

به_قلم ؛مهدی ابراهیم پورعزیزی
۲۰ خرداد ۱۴۰۵

دلتنگ ترم مثل همیشه در غروب پنجشنبه ای دیگر وقتی بغض های بی امانم، در هجوم غصه ها می شکند و زبان از واژه ها تهی می گردد ، آنجاکه بی قراری اشک ها قصه می شود پشت سکوت نشسته درهجوم ضجه های...

تابلوی طبیعت با تو سخن می گوید از راز نهفته در خلقت .”

ثبت لحظاتی که چشم درچشم هم تعقیب می کنند خاطرات نشسته بر آلبوم زمان را !!...

در عصری دیگر درکوچه پس کوچه های شهر با پاگشایی نم بهاری، عطر بهارنارنج در هوا پیچید وگل بوته های خاطره جوانه زد.

‌

#عید_قربان

بی تردید فلسفه ی قربان،
ذبح اندیشه ای است که مانع دل دادن به آنچه که به آن تعلق داری ،
دل بریدن از هر چه که تو را از ” او ” می گیرد
می تواند شادی کذبی باشد یا غمی لانه گزیده در غم وصال
یا نبود...

زندگی آرام آرام در جریان است !!...
پاس بداریم قدرت دستانی که با ظرافت و بی تکلم خلق میکنند و ادامه می دهند
راه آنانی که سرپنجه هایشان می تابید تارپود خیال را در نوک قلابی که لنگان لنگان می پیمود اندیشه های رو به فردا را ...
عجب رازی...

شب چله.  تنها یه شب نبود
قراری بود پای قرار  هرساله ای که
همه پای قرار
ایستاده بودیم
می دونم
با حرفهام،
دلت پر میکشه
میره خونه پدربزرگ
توی اون شب  سردی که 
غنچه های مهربونی
میون گرمی دلها می شکوفت
وجودش عشق بودوهنر
امیری خوندن هاش
نوازش می داد...