"همسایهٔ بیسایه" تو نزدیکترین غریبهای بودی که به من رسید؛ آنقدر نزدیک که نبودنت از دیوارِ اتاق پیدا بود. من به سمتِ تو پیر شدم و تو به سمتِ دیگری جوان ماندی. چه بیصدا عشق از میانِ ما عبور کرد؛ مثل قطاری که ایستگاه را اشتباه گرفته باشد. من ماندم...