ای معلم تو را سپاس : ای آغاز بی پایان، ای وجود بی کران ، تو را سپاس ای والا مقام ، ای فراتر از کلام، تورا سپاس. ای که همچون باران بر کویر خشک اندیشه ام باریدی روزت مبارک
گل شوی در باغ عشقم ، باغبانت می شوم در کویر داغ و سوزان ، سایبانت می شوم
خشکید و کویر لوت شد دریامان امروز بد و از آن بتر فردامان زین تیره دل دیو سفت مشتی شمر چون آخرت یزید شد دنیامان
- سفرت به خیر اما ؛ تو و دوستی، خدا را ! چو از این کویر وحشت ، به سلامتی گذشتی ! به شکوفهها، به باران برسان سلام ما را…
