زمستان دل چرا ندارد پایان، سیاهیِ جهانِ من؟ چرا ندارد درمان، دَردِ بی درمانِ من؟ دارم شکایت، از این چرخِ گردونِ فَلَک چرا کَران ندارد، این غمِ بیکرانِ من؟ شمعِ امیدم سوخت ، در سکوتِ تنهایِ شب کجا رَوَد از این درد، این دلِ ناتوانِ من؟ آن سرای گَرم،که روزی...
ای حضرتِ عشق و چون شفا صبح بخیر ای یـــوســفِ کنـــعانـی مــا صــبح بخیر عـطرِ خوشِ یاس و نسـترن آمده صبح ! ای مــعــنیِ لـبخــنـدِ صــــــبا صبح بخیر
