آدمهاى نصفه، مثل سایهاند؛ در روشنى میآیند، در تاریکی میگریزند. من دلم کسی را میخواهد که همه باشد، نه گاهى لبخند، نه وقتِ فراغت، بلکه همیشه — مثل نفس، بیاجازه، اما لازم.
این متن را با دوستان خود به اشتراک بگذارید.