100 متن کوتاه دلتنگی عمیق ۱۴۰۴ جدید 2026

می ترسم،

فرجام دوست داشتنت

عشق زیر خاکی گردد

به دکمه‌های پیراهنت قسم...

که هرچه در آن تن است،
حق من است...

تو وقتی میبینی که من افسرده ام نباید بگذری،
سکوت کنی،
یا فقط همدردی کنی!
بنا کننده ی شادیهای من باش!
مگر چقدر وقت داریم؟
یک قطره ایم که میچکیم در تن کویر و تمام میشویم.

خسته ام از زیادی نبودنت.

بغضِ دَم کرده یِ اَبرَم
ناشَکیب از تَبِ صَبرَم
شده تقدیرِ من این که؛
بشوم همدمِ جَبرَم

به جهانی ندهم،
لحظه ی بوسیدن لبهای تو را.

هر آنکس بویی از مردی نبرده
دو روزه زندگی را گول خورده
اگر صد سال مانَد بینِ مردم
چه فرقی باشدش با دیوِ مرده؟

آنگــونــه تــو را در انتظــارم کــه اگــر،
ایــن چشــم بخــوابــد،

آن یکــی بیــدار اســت . . .

مرا دیوانه میدانست...

نمیدانست نگاهش کرده دیوانه دلم را...

عشق آنست که با سکوت پس زندو
با نگاهش ب آغوش کشد
ب آغوش بکش این من دیوانه را..

تو همان خواب قشنگی...


که به چشم منِ دیوانه نخواهد امد...

چه بی رحمانه دلتنگ شده، این دل دیوانه.

مایم و همان حسرت پنهان نبودن تو در آغوشم.

آمدم ، دَر زدم
هیچ کس نبود،
غیر از دل تنگی.....

خانه ام ویرانه شد،
وقتی نگاهت به نگاه دگری دوخته شد.

رو به انتهاست این قصه سرد و سفید

بیا و باز کن ، قفل زمستان دلگیر را،

که سالهاست خاطرات مان در کوچه های

دلتنگی گم شده است.

نوروز خجسته بر شما فرخنده باد.

پای رسوایی چشمت، محکم دلم ایستاده.

نگران من نباش.
چیزی جز دلتنگی تو مرا از پا نخواهد انداخت.

عجب رنج عجیب و درد ناکیست، دوریت...

چون خانه‌ی ویران‌ شده بر رهگذرِ سیل
در طالعِ ما رفته که آباد نگردیم

قاتل جان من شده
خاطره های چشم تو.

مشتاق دیدنت هستم.
آن زمان که دلم سخت بهانه ات را می گیرد.

گاهی
آهی
نگاهت را
به نگاهی عوض می کند...

در سینه ی ما،
حسرت دیدار کسی نیست به جز تو

دل ما غرق،
موج زلف مشکین تو شد،

جهان از ازدحامِ موجِ ماتم، درد دارد
زمان از التهابِ بسترِ غم، درد دارد
از احساسِ نمِ پیوسته‌ی بغضی تب‌آلود
نهانِ قلبِ ایرانم دمادم درد دارد

انگار قرار است موج دلتنگی ِتو،
جانم بگیرد ز تن.

در زیر آوار خاطراتت،
چه جانها که نداده ام من.

بی تو بعید است،
جان سالم در ببرم از این همه دلتنگی.

بعید است،
موج دلتنگی تو جانم نگیرد.

تو همان،
بغض نهفته در دو چشمان منی.

اری گناه میکنم،
آن دم که در خیال خود.
محکم در آغوش منی.

قصد ویرانیِ ما کرده نگاهت انگار.

درد بی درمان من تسکین نمی یابد
مگر با بودنت

بی تو..،
پایان حیات من چقدر نزدیک است.

چه بی صدا جان دادیم،
در حسرت رسیدن به آرزوهایمان.

خسته از دنیای اجباری،
که نامش زندگیست.

بوسـہ ات בرمان هر בرבیست
سخت بیمار توام،
لطـ؋ـا بوسـہ ای.

زمین و زمان را بـہ هم میـבوزم،
اگر تو سهم کسے باشے غیر از من.

مگر چیزی تلخ تر از جای خالیت هست،

تــا بـہ ๛ـر حـב جنون،
בلتنــگ בیـבار تــواܩ.

درد را ذره ذره چشیدم تلخ بود…
کسی نیست تمامش را یکجا خریداری کند ؟

دوستت دارم
در حاشیه‌ی خواب‌هایی
که هیچ‌وقت تعبیر نشدند،
اما بیداری را
از تو لبریز کردند

ای که هرگز نروی از یادم،
تو مرا نیز به خاطر داری؟

حتی انگشتانم هم از درد زخم های قلبم به لرزه افتاد

من همان ماهے بے تابے ، هستم
کـہ בر בریاے بی کران عشقت آرزوے غرق شـבن בارـב …

اغوشت ماـבر ،בرمان زخم هایم است
سـ؋ـت בر آغوشم بگیر ،زخم هایم مے سوزـב..

آسمانی آشیانه زاد روزت شاد باد
در کنار گل عذران خانه ات آباد باد
رفتی و ما را غم نابودنت در هم شکست
خاطرات با تو بودن را هزاران یاد باد

من چه میدانستم درمان دردت شوم
زخم دردهایم ، میشوی ..

به وصال تو رسیدن رویای هر شب است