در تبلور سرد یک نگاه در سیطره باد تلاطم امواج خروشان چه پر معناست لبخند ماه بر آنانکه در باغ آفتابگردان پی آفتاب می گردند در خم کوچه های این شهر مرا دیوانه می خوانند... که خواندم؛ دریا از آن ماست پارو نداریم
این متن را با دوستان خود به اشتراک بگذارید.
