متن لیلا سهندی

زمین لایق عشق تو نیست وقتی ستارگان عاشق چشم های تواند.

از تو شعر گفتم حیات خلوت دلم بارانی تر شود.
عطر گل های رز در خانه پیچید .🌺

تمام سنگ های روی زمین با ترانه های من دلباختند .
راستی تو اصلا دلی در سینه داری ؟!🌺

دل من مثل یه شیرین تورو کوهکن می کنه
دلتو مثل یه فرهاد عاشق من می کنه

تو مث حس شب ستاره ای
وقتی که به دریا چشمک می زنه

مث اون شبای مهتاب می مونی
که دلم عجیب برات لک می زنه

حالا دیگه بیا دستاتو تو
دستای من جا کن

ببر هر شب منو تا آسمان
خاتون ابرا کن

کنار ساحل چشمات
تو لیلارو تمنا کن

بیا فانوس راهم شو
نسیم صبحگاهم شو
درون سینه آهم شو
بمون و قبله گاهم شو

در بوستان عاشقی ات بوسه های سرخ
روی لبم شکفته و تفسیر می کند

از دوری تو بغض من اینجا شکسته است
باز آ که با تو غمکده تغییر می کند

مجنون منم که با غم لیلا نشسته ام
بنگر مرا که دوری تو پیر می کند

رویای من غزل...

در این نگارستان غم تنهاترم مگذار
در انتظارت می نشینم تا که بازایی

باران عشقت را بباران بر من عاشق
شاید که باریدن گرفت ابر شکوفایی

با من بیا با من بگو با من بخوان ای عشق
بی من نرو بی تن نرو با من بمان ای عشق

تو بشی سنگ صبورم تو روزای بی کسی
میذارم سنگ تموم تو روزای دلواپسی

به نام خالق زیبائیها

آسمون تو گوش ابرا میخونه
ماه همیشه پشت ابر نمی‌مونه
دلتو ابری و بارونی نکن
اشکای شادی بریز دونه دونه.