ای تو باغ و قبله و ماهِ شبِ تاریکِ من در سپهرِ زندگی، تنها تویی ستارهیِ من بیا بنگر که بی تو بر سرِ جانم چه آمدهست ای گلِ پژمرده در این گلخانهیِ بیخانهیِ من گرچه رفتی، در دلم ماندهست نامت یادگار خاطراتِ خوبِ تو، شد مونسِ کاشانهیِ من آسمانِ...
یاد تو ،در دریای دِلم ، چون کِشتی یونانیِ کیش ، سالهاست به گِل نشسته ، و هَر غروب ، مسافران زیادی دارد برای تماشا ، درانتظار مَد !