متن بی تو

بیا که همه‌ی دنیام تویی،
بی‌تو حتی نفس‌هام بی‌جان می‌شن.

بگذار در صدایت آرام بگیرم،
که سکوتِ بی‌تو،
چون بیابانی بی‌چشمه است...

بی‌تو، جهان
چون بارانی‌ست بی‌ابر
و دلم،
چون کوهی‌ست بی‌مهتاب...

ماهت اگر به خلوتِ شب پرده‌گشا شود
صبح از حضورِ چشمِ تو بی‌جا صدا شود

بی‌تو تمامِ لحظه‌ی من سرد و بی‌چراغ
با تو، جهانِ خسته‌ی دل باغِ خدا شود

بی‌تو، شب بهانه‌ای جز سکوت ندارد
اما با نامت، هر ستاره چراغی می‌شود
بمان...
که جهان بی‌تو، تنها یک سایه‌ی خاموش
است.

قسم خوردم من

اگر مُردم من

از آنسوی دنیا

به یادت باشم

به‌ خوابت آیم

بگیرم دستت را

در این وانفسا

غریب و‌ تنها

پر از آهم بی‌ تو

نه این دنیا را

نه آن دنیا را

نمیخواهم‌ بی‌تو...

بی تو
اقیانوس
مزارِ موّاج است
برای این نهنگ
و تنها
طوفان
فاتحه‌خوانِ آن

بی‌تو
هر صبح
شبی تکراری‌ست
و هر لبخند
بی‌معنا می‌شود
جز در خیالِ تو...

تو را گم کردنم یعنی سقوطِ پادشاهی‌ها

که بی‌تو، هر امیری هم به خاکستر می‌افتد...

دوریت را چه کنم ؟
ای سراپا همه ناز
تو نباشی من به یک پلک زدن خواهم مرد...

گاهی لحظه هایم از تو لبریز می شود
از احساسم سر می روی
و فضای خانه ام
پر می شود از دلتنگی
پشت کدام پنجره بایستم
که تو را انتظار نکشد؟
و زیر سقف کدام آسمان نفس بکشم
که عطر تو گیجم نکند؟
دلتنگم و هیچ چیز جز تو
حال...

بدون تو
من بهار و شکوفه‌هاشو نمی‌خوام
تابستون و آفتابشو نمیخوام
و پاییز و برگ‌هاشو…
و حتی زمستون رو با برفاش نمی‌خوام!

دلم، نازک‌تر از: مینای کاشی

هوایت می‌کنم وقتی نباشی

تو می‌دانی که حالم با تو خوب‌ست

بپا حسّ مرا از هم نپاشی

من که میدانم دلت خوش روزگارت عالی است
در  کنار من ولی جایت همیشه خالی است

بعد  تو  با درد این غصه نمی آیم کنار
زندگی بی تو  برایم قصه ای  پوشالی است

تا که بودی زندگی  رنگین کمان  عشق بود
طرح بی روحش کنون مانند نقش قالی است

در...

و بعد از تو، دلم هر شب به یادت غرقِ باران شد
صدایم در گلو ماند و نگاهم بی‌تو ویران شد

اگر روزی بیایی باز به شوقِ آن نگاهِ تو
دوباره باز می‌گردد تمامِ من به راهِ تو

تو را در خواب می‌بینم میانِ موجِ موهایت
جهان در سینه‌ام گم...

مارا خیالی جز هوایِ کویِ تو نیست
در دل تمنّایی، جز آرزویِ تو نیست

چون شمع، سوختم به شوقِ رویِ دلنواز
غیری مرا در دل، جز جست‌وجویِ تو نیست

هر شب به یادِ آن رخِ ماهت نشسته‌ام
خوابم نمی‌آید، مگر ز بویِ تو نیست

بی‌تو، بهارِ من ز غمت پژمرده...

بے تو هر شب، בلم از غصـہ בنیا پر است.

بیا بمان نرو.
ڪه مرا میل زندگـے نیست بـے تو.

بــــــی تـــــــو...
درگیر غم انگیز ترین حالت یک حال خـرابم.

کجا نوشته که انصاف است،
بی تو جان دادن.

بیا که بی تو ستاره‌ها

گم شدند در تاریکی شب،

ماه حیران و

خورشید در انتظارت

که طلوع کند...

بیا،
که دل از تپیدن افتاده است

در غیبتِ نگاهت،

و این جهانِ بی‌تو

طعمی ندارد جز تکرارِ دلتنگی.

بعد از تو...
به عطر تن هیچکس ندهم دل.

پاییز که میشود دلم غم دارد
بی تو دل من همیشه ماتم دارد

برگرد بیا که فرصتی دیگر نیست
برگرد دلم فقط تورا کم دارد

مثل پاییز کمے بـــے تـــو..،
غم انگیزم و בلگیرم و بارانے و سرב.