متن آرام تر

«صبح از شانه‌ام بالا رفت»

صبح،
آرام‌تر از آن بود
که بشود ترسید از آمدنش؛

آمد
و روی شانه‌ام نشست
مثل دستی که بلد است
بی‌صدا
موهای زنی را
از خستگی کنار بزند.

پنجره باز بود
و باد،
نامِ مرا
طوری صدا می‌زد
انگار هنوز
چیزی در من
برای شکفتن...

با لب هایم نه !
من همیشه تو را...
با چشم هایم می بوسم...
آرام تر...
گرم تر...
عاشقانه تر...

می برم این روزها نا م ترا آرام تر
تا بمانم در شمار عاشقان گمنام تر
نیستی فرصت برای درد دل کردن کم است
درد دل باشد برای دردهایی عام تر