سال ها بود که در خواب و خیال قد رعنای تو را می دیدم سال ها بود که در دست نسیم از سر زلف تو گل می چیدم یاد آن عشق به خیر عشق بی مهر و وفا تو نخستین غم عشقی بودی که دلم را آزرد خواب چشم تو...
در بیابانی خشک علفی هرز ، زمانی رویید آسمان مسخره کرد خاک از خود راندش باد فریاد کشید همدمی خوب نداشت و یکی از شب ها آتشی افتاد بر ساقه او ریشه اش را خشکاند چند روزی که گذشت زندگی پایان یافت آن بیابان ، دنیا آن علف ، من...
قلب احساس من کنار ابتدای آشنایی میتپید و من این دو را با انتهای بهار آمیختم و هنوز یادم هست که پایان نام زیبای تو آغاز آبی عشق بود...
