متن تقی جهانبخشی

هیچ کجا
زمین نمی ماند
درد بی صاحب عشق!
همیشه بی نقطه ی پایان
به نقطه چین سکوت
می رسد ...

شعاع کدام حادثه
مانده ایم
جبران نمی شود
به هیچ تاریخ...

تقی جهانبخشی

تقویم
از مسیر
پا پس نمی کشد
من قدم زدن
در قدمت خود را
پای تقدیر
می نویسم !

هر روز برای ماندن
لباس عوض می کنم
مرگ اما
همیشه یک پیراهن
بیشتر از من
پاره می کند ...

از هر راهی
به ادامه ی خود
می رسم
تنها بن بست مرگ
میانبری طولانی است...

نگاه دوخته ام به آسمان
اگر قیچی شود
زمینم وزن می گیرد ...

گردن زندگی باریکتر از مو می شود وقتیکه نان به نرخ آبروست.

تقی جهانبخشی

به تن بلی گفتم از تنبلی که آرزوهایم آه روزهایم شد.

تقی جهانبخشی

اگر دنبال بهانه ای برای ماندنی وقت رفتن است.

تقی جهانبخشی

رهایی آینده ات
بسته به بازکردن بندهای گذشته است.

تقی جهانبخشی

غم وفادارترین رفیق بی وفا
فراموش نمی کند مرا