گفتم خدایا، بی‌پناهم گفتا پناهت می‌شوم گفتم خدا درمانده ام گفتا که راهت می شوم گفتم در این شب‌های تار گفتا چراغت می‌شوم گفتم دلم غرق غم است گفتا کنارت می‌نشینم گفتم ببین افتاده‌ام گفتا نگاهت می کنم گفتم اسیر درد و غم گفتا امانت می شوم گفتم غریب و...
نمی‌دانم که چاله‌ی تنهایی چه اندازه عمیق است ولی هرچه بیشتر فرو می‌روم بیشتر به اوج می‌رسم! خدایا! تو تنهای آسمانی و من تنهای زمین، کجایی که به دیدنت بیایم؟!
