رنگینی رنگین کمان را در لطافت قطره ای یافتم که هنگام عبور نور از قلب عاطفه ، عرش را به زمین تواضع ، نشست ...
من دلم میخواهد آسمان باز به تک رنگ همان کودکى ام بر گردد، آبى پر رنگش! و کمى ابر بیاید گاهى، نم نمک خیس شویم... من دلم میخواهد وقت باران دل نگیرد یک بار، مثل باران بهارى قدیم، پر از شوق دویدن بشوم.. من دلم میخواهد رنگ خورشید همان زرد...
من در این خلوت خاموش سکوت اگر از یاد تو یادی نکنم، می‌شکنم
