و عمق عشق هیچ وقت فهمیده نمی شود مگر در زمان فراق
گویی مرا شبت خوش خوش کی به دست آتش ؟ آتش بوَد فراقت
تو چه دانی که چهها کرد ،فراقت با من ...!
تا تو مراد من دهی کشته مرا فراق تو
