متن فراق

شبیه برگِ جدا از درخت بر کفِ باغ
نه وصل حال مرا خوب می کند نه فراق

افتاده به دست‌و پایم این عشق
فریاد کنان گذر مکن ، باش
بر عهد وفا کن ای سیه مو
این مرتبه هم از آنِ من باش
آه از غم و از فُسونت ای عشق
بر هرچه گذشت و هرچه دیدم
این درد که از فراقَت افتاد
بر دامن من چه...

و عمق عشق
هیچوقت فهمیده نمی شود
مگر در زمان فراق...

چنانت دوست می دارم که گر روزی فراق افتد
تو صبر از من توانی کرد و من صبر از تو نتوانم

تا تو مراد من دهی، کشته مرا فراق تو
تا تو به داد من رسی،
من به خدا رسیده ام

یا ز ره وفا بیا، یا ز دل رهی برو
سوخت در انتظار تو،
جان به لب رسیده ام

و عمق عشق
هیچ وقت فهمیده نمی شود
مگر در زمان فراق

گویی مرا شبت خوش
خوش کی به دست آتش ؟

آتش بوَد فراقت

تو چه دانی
که چه‌ها کرد ،فراقت با من ...!

تا تو مراد من دهی

کشته مرا فراق تو