متن مناجات

👌مناجات
الهی مهربانی یادِ من ده
کمی شیرین زبانی یادِ من بده
مرا ازعشقِ خود لبریز گردان
دمی هم زندگانی یادِ من ده
شعراز:حسین صالحی

خدایا ؛
به ﺭﺳﻢ ﺁﻥ ﭘﺮﺳﺘﻮﻫﺎﯼ خیس زیر باران
برای آخرین کوچ زمستان
به فانوسِ میان ظلمت شب
در مسیر خواب...
مرا هم مثل باران ، با طراوت کن...
ﻣﺮﺍ هم مثل فانوس ، روشنایی بخش...

خدایا ؛
چون اقاقی های سرگردانِ پائیزان ،
مرا بی تاب خود گردان...

خدایا...

حرفی با خدا...
سلام خدا جون...
حالت چطوره؟
می بینی خدا جون،چقد آدم پروی ام من؟
کم که میارم،حالم که خراب میشه، تازه تو رو یادم میاد...
آره،بازم کم آوردم...
بازم اومدم گلایه و شکایت کنم...
هی من و بگم و تو فقط گوش کنی...
خدا جون،ما آدما وقتی سراغ...

من دعا گوی توأم هر شب و شب می داند,؛
دل ما قبل تو، اینقدر مناجات نداشت!

خدایا تو از همه چیز آگاهی و بر همه چیز خبیری، نه کلامی برای اقرار، نه هم برای انکار، آنچه که اعیان بود دیگر نیازی به بیان بود.

دوازدهم محرم ،روز پر کشیدنِ مردی است که در سالیان دراز، غم عظیم عاشورا را لابه لای بغض های مناجات، به آسمان هدیه کرده است .

ای تنها گریاننده و ای تنها خنداننده، به حال خوشت؛ ما را خوش بگریان و خوش بخندان!

به راه دین از تن و از سر گذشتی/ز قاسم و عباس و اکبر گذشتی

اگر چه در خون بودی آخرین ساعات/به زیر تیغ و نیزه کردی مناجات

مُجیب المضطر/چو لاله پرپر/شهید بی سر/غریب مادر

حسین ِ مظلوم..