متن مظلوم

مگرلیلی نمی دانست، که مجنونم
نباشد گر روزی، به مرگ محکومم
چرا مرا رها کرد چنین، درنیمه راه
بمیرم برای مجنون ودل مظلومم

خیلی وقت ها مظلوم یک سیلی از ظالم می خوره و یکی از دیوار.



رحمان شاهسواری کینگ

نیزه ظالم برای از بین بردن مظلومان است ،
غافل از آن است که سپری از جانب خدای بزرگ برای محافظت از مظلومان وجود دارد.

رحمان شاهسواری کینگ

منجنیق آه مظلومان به صبح

سخت گیرد ظالمان را در حصار

مردها , مظلوم ترین جنس آفریدهٔ خدایند
شاید شما توی دلتان ، یا بلند بلند بخندید و بگوئید : جوک میگویی؟ یا مثلا بگوئید : مردها؟مظلوم؟ این هم از آن حرفهاست! اما راستش این است که مردها ، پشت نقاب غرور و منم ، منم شان ، گاه کودکانی معصوم...

کاش چند سال که از تعهدِ دو نفر گذشت، برایِ هم معمولی نمی شدند، کاش خیالشان از داشتنِ هم، راحت نمی شد و دست از محبت و توجهشان به هم بر نمی داشتند.
کاش هیچ زن و هیچ مردی، از محبت کردن به شریکِ زندگی اش خسته نمی شد.
آدم...

مظلوم تر از جواد، بغداد نداشت
آن مظهر داد، تاب بیداد نداشت
می خواست که فریاد کند تشنه لبم
از سوز عطش، طاقت فریاد نداشت

متولدین اسفند خیلی مظلومن!
تو فکر کن به دنیا اومدی...
یکی داره دیوار رنگ می‌کنه...
یکی داره شیشه می‌شوره!
تولد همه اسفندیا مبارک علی‌الخصوص اسفندماهی عزیز زندگی من!

بی گناهی گر به زندان مرد
با حال تباه
ظالم مظلوم کش هم
تا ابد جاوید نیست ...

‌
نمیدانم چرا تحمل جمعیت را ندارم...
تحمل زندگی فامیلی را ندارم...
من آنقدر به تنهایی خود عادت کرده ام که در هر حالت دیگری خودم را بلافاصله تحت فشار و مظلوم حس میکنم..
تا دور هستم دلم میخواهد نزدیک باشم و نزدیک که میشوم میبینم که اصلا استعدادش را...

دخترک رفت ولی زیر لب این را میگفت : او یقینا پی معشوق خودش می اید… پسرک ماند ولی روی لبش زمزمه بود : مطمئنا پشیمان شده برمیگردد… عشق قربانی مظلوم غرور است هنوز…!!

تو که نیستی
احساس کودکی را دارم
که موقع یارکِشی؛
هیچکس برای بازی انتخابش نکرده!
همانقدر مظلوم
همانقدرتنها
همانقدر بیچاره ‌

ای یار وفادارم / سردار و سپهدارم

از پیشِ منِ مظلوم / رفتی ای علمدارم

در علقمه گشتی / چون لاله ی پرپر

تو رفتی و مانده /تشنه ، علی اصغر

جانم یا ابا الفضل ...

روونه اشک آسمون/به یاد غربت عشق

زمزمه ی فرشته ها/حدیث حضرت عشق

اون نور هل اتایی/محبوب کبریایی/مظلوم کربلایی

حسین...سالار زینب...

با خنجر میون گودال گل لاله رو ز شاخه می بُریدَن


زینب از بالای تَل دید که تن حسینش و به خون کشیدن

آه ، پاره پیکر حسینم جانِ خواهر حسینم

شاه بی سر حسینم

آه ، بارِ دین را تو بردی تشنه لب جان سپردی

از عدو نیزه خوردی...

به راه دین از تن و از سر گذشتی/ز قاسم و عباس و اکبر گذشتی

اگر چه در خون بودی آخرین ساعات/به زیر تیغ و نیزه کردی مناجات

مُجیب المضطر/چو لاله پرپر/شهید بی سر/غریب مادر

حسین ِ مظلوم..