در انتظار کَسی، قاصدک از تار عنکبوت می دهم به نسیم
حالا که مُرداد است بیاویز پِچ پِچی از دهانت بر آن لاله که دیده نخواهد شد، سرخ چون داغی بر بالِ این پروانه در بندِ زنجیری سرد
نیمه شب کمی روشن شده با یاس سفید
