اسیر گرمای سوزان، کویر روزگارم کاش ببارد باران،بر این دل بیقرارم گر ابری نیاید وباران نبارد،بر رخسار بیمار وبی جان،این دنیا شود مزارم
آن که رخسار تو را این همه زیبا می کرد کاش از روز ازل فکر دل ما می کرد
یاد رُخسار تو را در دل نهان داریم ما در دلِ دوزخ بهشت جاودان داریم ما
