متن یا فاطمه الزهرا

جهان
پیش از تو
جهنمی بود
بی‌پایان.
تا تو آمدی،
آسمان بر زمین گره خورد
و زمان،معنایی دیگر یافت.

ای دردانه خلقت،
ای که ماه از رخسارت تابیدن آموخت..
ای که عطر بهشت در دامنت پیچید،
آفرینش برای جلوه‌ات سر بر خاک سایید.

غربت تو
از همه سو روایت می‌شود:...

باز هم دل، بی قرار روضهٔ مادر شده
باز حرف صورت وسیلی ومیخ در شده

باز هم آتش به جان ما رسیده از دری
کز غم سوزاندنش چشم دو عالم، تر شده

حرف حرف بغض وکینه از علی بوده فقط
آتشی از،بغض پنهان زیر خاکستر شده

فاطمیه شد ، مرور...

چون آسمان که دلخوشی اش آفتاب است
خورشید زهرا سهم چشم بوتراب است

روزی علی در خانه یاس و یاسمن داشت
روزی درون خانه اش گل پیرهن داشت

آن خانه که پر بود از عطر گل یاس
لبریز بود از سجده های سبز احساس

آن خانه که مهمان او روح...

ماه،
پس از تو تنها یک شکایت داشت.
ای پنجره‌ی گشوده به معراج !
چه زود بسته شدی…

ماه،
پس از تو تنها یک شکایت داشت.
ای پنجره‌ی گشوده به معراج !
چه زود بسته شدی…