وجودت را در چشمان آب تماشا کن
آن لحظه که انعکاس زلال تاریکی و نور است
خودت را در باد جستجو کن
در آن زمان که شاخههای خندان را نوازش میکند
از خاک طلب کن تمامت را
وقتیکه به انجماد زمین میخندد
از آتش پرس و جو کن
آن لحظه...
خوبه ما از سختی نترسیم تا
از بودنش انگیزه پیدا شه
اون دردِ که فولاد و می سازه
الماس، روی قله ها جا شه
بانوالف
تو سکوت مُرده ی شب
تو حضور دلخوشی های منی
زندگی یادش میاد قشنگه تا
تو میای از عاشقی حرف می زنی
بانوالف
بین ما همه چیز زیبا بود حتی نرسیدنمان به هم...
