دفتر دلم را که میبندم، عطر تو از لابهلای سکوتش بیرون میریزد؛ انگار دستی مهربان پیش از من بر واژهها گذشته و از ردِّ گرمایش، تمام زمستان جهان شکوفه کرده است.
این متن را با دوستان خود به اشتراک بگذارید.