بسمه تعالی گلشن دل را بیـآرا...
زیبا متن: مرجع متن های زیبا کوتاه
امتیاز دهید
0 امتیاز از 0 رای
بسمه تعالی
گلشنِ دل را بیـآرا با بیـانِ خویشتن
باغ می بالد به مهرِ باغبانِ خویشتن
برگریزانِ حـواس آید به سویت ناگهان
منع نتوان کرد خود را از خزانِ خویشتن
ای که می خواهی نشانت محو گردد از جهان
بگذر از تیر نشانِ استخوانِ خویشتن
زندگانی شد قفس ، از اضطرابِ بازگشت
کاش می کردم فراموش آشیانِ خویشتن
تارِ هر مویِ تو از غفلت به راهی می رود
جمع کن پیش از گذشتن کـاروانِ خویشتن
در به رویم وا نشد از تخته ی تعلیم ِ دل
کاش ، اول تخته می کردم دکانِ خویشتن
چاهِ راهِ زندگی ، از نقشِ پا افزون تر ست
زینهـار ، از کف نیاندازی عنـانِ خویشتن
قفل خاموشی بزن دائـم زبـان ســرخ را
غنچه سان خواهی اگر پر گل دهانِ خویشتن
مـاهِ نو باز آورد آن رمزِ استفهام را
تا بیاندیشد دل از قـدِّ کمـانِ خویشتن
جواد مهدی پور
ZibaMatn.IR
ارسال شده توسط