سوز عشق است آنکه جان بخشد تو را ورنه خاک است این تن و این غم سرا عقل، سدّی گشته بر سِیلِ جنون عشق، طوفانیست در سیلاب خون عقلِ دون، در کنجِ تن پوسیده است عشق، از خورشیدِ جان روییده است
این متن را با دوستان خود به اشتراک بگذارید.