دوست داشتن ما را در وطنمان...
زیبا متن: مرجع متن های زیبا کوتاه
«دوست داشتن»
ما را در وطنمان خانه بخشید
در قلب‌هایی که خودشان را به یاد آوردند
آنچنان زیبا، عمیق و شگرف
که دستانمان توان لمس کردنش را نداشت
آنچنان بلورین، شفاف و لطیف
در پیوند با قلبمان
که حتی ما را توان دست یازیدن به آن نبود
یا آلوده کردنش به گناه پرتکرار
قرن های پی‌درپی از خواسته و انتظار
آنچنان موهبتی شگرف
که تنها توان حس کردن آن بود
با شجاعتی که تمام
سایه های ترس را می‌سوزاند
و آنچنان استوار که تمامی
خود را از خویش می‌زدود
«عشق»
ما را در خویش مسکون و مسکوت آفرید
همچون ستارگانی پرفروغ و درخشان در
بی‌کرانگی های تاریک و تکرار
پلی ساخت از قلبی به قلبی
و از ذره‌ای به ذره‌ای
تا مپنداریم که تنهاییم و گمراه
یگانه در خویش، با همه‌چیز و بی‌کران
به معنای بی‌کرانگی یک آسمان
نه در زندان توهم
محدود باورهای خویش و دیگران
عشقی که در وطنمان ما را خانه داد
جایی در قلبمان که حضورمان داد
و بی‌کرانگی آسمان را نفس کشید
از ریشه‌هایی که در
«دوست داشتن» ما را پناه داد.
