مهر، پادشاهِ افشانگر و سرانجام، تو از راه رسیدی، ای پادشاهِ افشانگر، ای پاییز! با لشکری از برگهای بیقرار، جهان را فتح کردی. نه با شمشیر، که با انفجارِ رنگ. زمین، امشب، از بادهی تو مست است، و درختان، سخاوتمندانه، تمامِ طلای اندوختهی تابستان را به قدمهای باد میریزند. هر...
به نام تو آغاز شد، صد دفتر شعر. در سکوت نگاهت، تمام سطرها گم شدند. دست در دست واژهها، به دیدنت میآیم و سطرها را با تو به تماشا خواهم نشست.