متن جملات خاص

برای کسی که دوست می دارد و با تمام قلب هم دوست می دارد بزرگترین مصیبت ها این است که او را از دیدن محبوبش منع کنند .

برشی از نامه فروغ فرخزاد به پرویز شاپور

هر دویِ ما
یک نفر را تنها گذاشتیم
اول، تو مرا
و سپس
من، خودم را...!

- ایلهان برک

پرویز فکر اینکه خوشبختی را
می خواهند با یک آینه وشمعدان
ویک انگشتر که هیچگاه در زندگی
به درد من نخواهد خورد و من مجبورم فقط به منظور زینت و تجمل از آنها استفاده کنم،معاوضه کنند. خیلی رنجم می دهد.


برشی از نامه ی فروغ فرخزاد به پرویز شاپور

و من دیگر نمیخندم...
حتی اگر آخرین راه بدست آوردن تو باشد...
جالبه من تنها آدمی هستم که خنده هاش هم سانسور شده..!

کریستین بوبن:

فکر می کنم هنر اصلی ، هنر فاصله ها باشد.
زیاد نزدیک به هم می سوزیم
زیاد دور ، یخ می زنیم.

الی ویسل:

متضاد عشق تنفر نیست، بی تفاوتی است.

گوستاولو:

انسان ها اگر بخواهند بین تو و خوشبختی شان یکی را انتخاب کنند ، مسلماً تو را انتخاب نخواهند کرد ؛ به فکر خودت باش ...

ژان لوک گدار :

هر چقدر یک نفر بیشتر حرف بزنه
کمتر باید حرفاشو جدی گرفت.

ویرجینا وولف:

ما زن ها رسم خوبی داریم، زمان سختی شروع
می کنیم به کوتاه کردن، کوتاه کردن ناخن ها
موها، حرف ها و رابطه ها ...

در من امیدی است می آید و می رود اما هرگز نمی گویمش بدرود

فئودور داستایوفسکی :

دانستنِ زیادی واقعا بیماری ست
یک مرضِ حقیقی و تمام عیار

یا لیت العناق یُرسل !

‏کاش می شد، آغوش را، [همچون نامه]، سوی دیگری فرستاد.

وفاداری سبک زندگی نجیب زاده هاست

پائولو کوئیلو :

مردم جوری وانمود می کنند و حرف می زنند
که انگار همه چیز را می دانند ، اما اگر جرأت کنى و سؤالی بپرسی متوجه می شوى که آن ها هیچ چیز نمی دانند!

بعضی وقتا باید بری به جهنم و برگردی تا
ببینی مشکلاتی که فکر می کردی بزرگ بوده،
اون قدرها هم بزرگ نبوده!

مرده که به گل احتیاجی ندارد، آدم تا زنده است باید از کسی که دوستش دارد گل هدیه بگیرد...!



_ جروم دیوید سلینجر

وقتی همه ی دُنیا داره از هم می پاشه، ما عَجب وقتی را برای عاشق شدن پیدا کردیم

حامد رجب پور:

امن ترین بانک بی سپرده دنیا
مادرم بود
که النگویش
پای هر مشکل
وامِ فوری می شد !

انیس لودینگ :

زمان کمکى به فراموش کردن نمى کند
اما کمک مى کند عادت کنیم ، درست مثل چشمانى که به تاریکى عادت می کنند

استیو تولتز:

هر روز که زنده بیدار می شوی، فاتحی، برو و غنایمت را طلب کن...!

در جهانی که حتی مغز آدمی نیز بدنبال خیانت به اوست، آیا چیز دیگری برای اعتماد باقی مانده است؟
هاکان گوندای

کلّ داستان از این عبارت بود که سگ¬های مطیع را به جان سگ¬های مطیع دیگر بیندازند! نه تاریکی، دشمن روشنایی بود و نه عکس آن. تنها یک نوع تضاد وجود داشت که آن هم مختص علم بیولوژی بود. مرده یا زنده بودن...
هاکان گوندای

مارک تواین:

همه آدم ها مانند ماه هستند،
قسمت تاریکی دارند که هرگز
به کسی نشان نمی دهند.

افسردگی یعنی: آنچه از دستم بر می آمد با آن چه دلم می خواست انجام دهم منافات داشت...شاید این بدترین حسی باشه که یه آدم می تونه تجربه کنه!