سخنان بزرگان

شب بخیر گفتنِ ما محضِ اَدایِ اَدب است
وَرنه چون شب بِرسد اولِ بیداریِ ماست....

عاشق که شدی ، شعر شود خنجر تیزی
گاهی بدَرد ، گاه شِکافَد جگرت را

دِل تو را خواست حَـریفش نَشـــدم جـان دادَم!
😔💔

عشق ، حد وسط نداره ؛
یا نابودت می‌کنه
یا نجاتت می‌ده 💔😔

کاش دست دوستی هرگز نمی دادی به من...

« آرزوی وصل » از « بیم جدایی » بهتر است!

تَمام عمر خَندیدم به این عاشق به آن عاشق

چِنان عشقی سَرم آمد که دیگر من نِمیخندم

عقل می گفت برو، عشق به پایان آمد
عشق می گفت بمان، سوء تفاهم شده است...!❤️‍🩹

تو اگر باشی و من باشم و باران باشد
به بغل می‌کِشَمَت گر چه خیابان باشد

عشق صیدیست که تیرش به خطا هم برود...
لذتش کُنج دلت تا به ابد خواهد ماند ❤️‍🩹

یکی از قشنگترین دیالوگی
که تا حالا شنیدم این بوده :

هیچ وقت کاری نکنیم که
آدمای اَرزون "واسمون گرون تموم بشن..."

کاش وقتی کسی رو واگذار میکردیم به خدا،
یه کد رهگیری هم‌ بهمون میداد،
تا ببینیم به کدوم مرحله رسیده ...

نیمہ‌ شب شد دل من بی تب و تاب اَست هنوز

یاد آن شب که دلش را به دلم داد بخیر 💔😔

یا دستِ رفاقت نده و دست نگه دار
یا تا ته‌ خط ، حرمت‌ این‌ دست‌ نگهدار!

تو چه دانی که چه ها میگذرد بر دل من
حال من را یک نفر مثل خودم میداند 😔💔

اَهلِ نَماز میشَوَم، جُمله نیاز میشَوَم
سوی حِجاز میشَوَم باز مُقابِلَم تویی

باده ی ناب میشَوَم، شِعر و کِتاب میشَوَم
یِکسَره خواب میشَوَم، باز مُقابِلَم تویی

هَمرَهِ موج میشَوَم، راهیِ اوج میشَوَم
فوج به فوج میشَوَم، باز مُقابِلَم تویی

سایه ی ماه میشَوَم، دَر تَهِ چاه میشَوَم
راهیِ راه میشَوَم،...

گفته بودم شادمانم؟ بشنو و باور مکن!
گاه می‌لغزد زبانم، بشنو و باور مکن!

گفتی آیا در توانت هست از من بگذری؟
گفتم آری می توانم... بشنو و باور مکن!

در خیالات خودم در زیر بارانی که نیست
می رسم با تو به خانه، از خیابانی که نیست

می نشینی روبرویم، خستگی در می کنی
چای می ریزم برایت، توی فنجانی که نیست

باز می خندی و می پرسی که حالت بهتر است
باز می خندم که خیلی، گرچه می...

بگو ای عشق چرا خانه خرابم کردی؟
جای چشمه، تو چرا غرق سرابم کردی؟

دلخوشت بودم و افسوس شکستی من را
هرچه رویا همه را نقش بر آبم کردی

سوخت جان و دلم از دست تو ای زیبا رو
آه در شعله ی غمها تو کبابم کردی

کودکی شد دل...

یک نفر هست که  آرام کند جانم  را
او طبیبی ست که ماهر شده درمانم را

اوست انگیزه ی این زندگی و هستیِ من
دل به دریا زدم و اوست همان کشتیِ من

با نگاهش به من امید به ماندن داده
شعرهایش به من این قدرتِ خواندن داده

شده چون...

انچه باعث تغییر می شود ؛
امید نیست
ناامیدی است .

«قدر دوستی را بدان، پیش از آن‌که سکوت، جای گفت‌وگو را بگیرد و دلتنگی، جای حضور را.»

بالاترین رهایی،
آزاد شدن از نظرات دیگران است؛
روزی که بتوانی بدون وابستگی و اهمیت دادن به نظرات دیگران، از خودت و فردیتت لذت ببری،
آن روز، روز رهایی توست!

سامرست موآم :

دنیا آفریده نشده
چون از هیچ فقط هیچ به وجود مى آید
دنیا تجلىِ ذاتِ ابدیت است.

ماشادو د آسیس :

عینکت را پاک کن ، آخر گاهی اوقات
مشکل در عینکِ آدم است..!