متن خالق

      شهرام کاظمی مرادی
آوایِ صدای جانت
صداهای آفریدی
را که نشنیدند،
رها کن و بگذر؛
مگذار لرزه بر
آهنگِ دلت، از
بی‌شنوایان افتد.
و صدا،سرآغازِ
امید و رقصِ
وعاشق‌بازان است؛
بمان در پناهِ دلِ آگاه،
که او تنها شنونده‌یِ ترانه‌هاست

کسی که قدر صدایت را نشناخت  کسی که نشنید صدایی ز جان و دل آفریدی  آوای جان که از عمق دل تو برآمد، به گوش هیچ کس نرسید.  رهایش کن ؛ بگذر
که‌آهنگ خوش دل را میلرزانند    
 که‌ صداها  سَر سرای  امید.
  به  رقصِ  عاشق‌ها  درآمدید
من خواهان دارم دل...

سایه‌بانِ قصه‌ها، خود قصه‌یِ درد است این سخاوتِ پنهان، چه آتش‌افروزی؟
‌رگه‌هایِ طلاییِ بخشش، به زنگارِ ریا این عطایِ بی‌حساب، چه رنج‌افزایی؟

تا بلند شدم
وقتی افتادم، زمین گفت:
«بلند شو، راهه هنوز»
گفتمش: «خسته‌م از این همه چرخیدنِ روز»
اما تو هر تاریکی، یه نور پنهون بود که به من فهموند:
«زندگی هنوز روبه‌رومه، نه پشت سرم»

 از سکوت، شکوه صدا؛

از کلام، تجلیِ معنا

خالق هزار ترانه بُرنا

آدم هرکاری بخواهد می تواند انجام دهد
آزاد است
می تواند تمام پرندگانی که سر راهش برای پرواز قرار می گیرند را بدون درنظر گرفتن هدف و مقصدشان راهی سفر خودشان کند
اما هر پرنده ای به یک امیدی رو به روی هرانسانی ظاهر می شود
یکی برای نان، یکی...

خلوت من و خدا




می رسد روزی که من هم با خدا خلوت کنم
باز هم در این مسیر از عاشقی صحبت کنم
میرسد روزی که من با خالق پروردگار
لحظه هایی بگذرانم با دو چشم گریه دار
ای خدا من بنده ای محبوس در این هستیم
عاشقم ، بیزار...

سر به سجده میگذارم تا که خالق را بیابم
خود به تو می سپارم سر سجاده نخوابم

جهان معرکه خداست
برگزیدگانی وسط معرکه اند و خیل عظیم آدمیان تماشاگر
اینکه برگزیده باشی یا تماشاگر انتخاب توست
اما اگر خواستی برگزیده باشی آنگاه یا تو را میان آتش می خواهد
یا تنها میان نیل
گاهی صلیبت را بر شانه ات میخکوب میکند و دیگر گاه تو را بر...

از کودکی بر من آموختن که بر لبانم نام تو را زمزمه کنم و در دلم یادت را زنده نگه دارم؛ خالقا! در کوران زندگی دستانم را بفشار و در مسیر زندگی تنهایم مگذار .....

باشکوه ترین نقاشیِ جهان،
لبخند پر مِهری ست
که بر لب های تو نقش می بندد!
بگذار خالقِ آن،
تنها من باشم و بس...

بر روی بوم زندگی هر چیز میخواهی بکش
زیبا و زشتش پای توست تقدیر را باور نکن
تصویر اگر زیبا نبود نقاش خوبی نیستی
از نو دوباره رسم کن تصویر را باور نکن
خالق تو را شاد آفرید آزاد آزاد آفرید
پرواز کن تا آرزو زنجیر را باور نکن

فکر کن اگر خدا مرده بود
چه بی انتها
جهان و مردمانش بی سرانجام ؛ شبیه مسافران قطاری که لوکوموتیورانش مرده است و مسافران بیخیال دارند به فکر فردا باهم دنیا را با خنده هاشان لبریز می کنند
می دانی عزیز ! تنهایی آدم آنقدر بزرگ است فقط فکر به...

دختر بهمن ماه خوب
دختر برف
دختر بوران و سرد ترین شب خدا
چه خوب که خالق گرمترین جای جهان منی
تولدت مبارک