شهرام کاظمی مرادی آوایِ صدای جانت صداهای آفریدی را که نشنیدند، رها کن و بگذر؛ مگذار لرزه بر آهنگِ دلت، از بیشنوایان افتد. و صدا،سرآغازِ امید و رقصِ وعاشقبازان است؛ بمان در پناهِ دلِ آگاه، که او تنها شنوندهیِ ترانههاست
این متن را با دوستان خود به اشتراک بگذارید.