تو از بهانه یِ غربت من از ترانه یِ محنت اگر که جذر بگیریم؛ پیامدش شود عزلت.
دیدنت پس از سالها غربت اشکی بود میان غم و شادی چیزی شبیهِ حالِ یک نابینا که شفا پیدا کند و اولین بار خودش را در آینه ببیند...
