متن دلتنگی

مزن بر طبلِ رسوایی تو ای دل
چو نی نالان و بی پروایی ای دل

تو با این بیقراریهایت آخر
گمانم قصدِ جانم داری ای دل !

زمستان هم میگذرد
با دلی که گرم نگاهت شد

نکند دلتنگی هایت را در گوش باران زمزمه کرده ای که تا باران می بارد به یادت می افتم.

پاییز همیشه کم می آورد
گاه روزهایش
گاه برگهایش
و گاه تو را

به کجا باید پناه برد؟
وقتی دریا هم موج موهای تو را به رخ من میکشد

پاییز را ببین!
فصل ها هم که دلشان گرفت می بارند

فصل کوچ رسیده و تو باز در خیالم پر میزنی؟