متن پاییز

تا چشم برهم زدیم بهار تمام و پاییز تا ابد ماندگار شد

پاییز همیشه کم می آورد
گاه روزهایش
گاه برگهایش
و گاه تو را

پاییز را ببین!
فصل ها هم که دلشان گرفت می بارند

رسم زیبایی یعنی وجود برگ...
یعنی دست بودن برای نوازش چشم و حلیه بودن برای جمال وجود عالم...
یعنی فرقی نکردن که به یشم و فیروزه یا به زر و یاقوت بودن...
یعنی چه سبز و چه زرین،چه در پاییز و چه در بهار،چه چون مخنقه آویز از گردن درخت...

فصل کوچ رسیده و تو باز در خیالم پر میزنی؟

نامش انار بود
زیبا دختر پاییزی
خندید و صورتش گل انداخت
دختر است دیگر
خنده به او می آید

نقش می شود
بر سنگ فرش دل
حرکات موزون
خاطرات
برگ
برگ
فریاد...